Vandamálið er hreinlega það að við erum að missa unglingana
Þeir sitja heima. Við viljum að þeir standi við hlið okkar á leiksvellinum. Það eru ekki neinar þrjú orð sem skýra þetta betur. Engir í standinni, engin skarl við markið, engar raddir. Bara þögn.
Fótboltinn hefur alltaf verið um samfélagið. Um að hrópa, drekka kaffi, láta fyrir sér. Um að ungmenni féllu inn í stemningu og fundu sína stað. En nú? Nú er það líka endalaust scroll og flirt og einhver leikur á netinu sem virðist miklu gríðalegri en raunverulegt líf.
Hér er málið: Stemningin skapast ekki sjálf
Fjölskyldur verða að skilja að fótboltinn er ekki bara leikurinn sjálfur. Það er upplifunin. Það eru vinirnir. Það er maðurinn sem sitt sæti við hlið þín og hlakkar tilhlakka ásamt þér. Það eru minningar sem við verða aldrei að gleyma.
En hvað gerir ungmenni virkilega virk? Ekki boðin frá fullorðnum. Ekki erfitt árólíf. Það er þegar þeir sjá að við tökum þetta alvarlega. Að við gerum það fyrir okkur, ekki fyrir þá.
Byrjaðu þar sem þeir eru
Taktu unglinginn með þér. Já, það er auðveldara að segja honum að hann ætti að vera á leikvellinum. En gangið saman. Talaðu við hann um leikmennina. Spurðu hann hvern hann telur bestu. Leyfðu honum að gera athugasemdir sem eru fullar af óréttu. Það er okay. Það væru endalaus galdrar.
Og svo, bara svo, það kemur augnablik. Ekkert stærra. Bara augnablik þegar hann skilur það. Þegar fyrsta marki er skorað og hann hrópar með þér. Þá ert þú búinn að gera eitthvað sem endalaust snilld getur ekki keypt.
Að byggja bandið sem helst
Faðir og móðir og stærri systir og bestu vinir. Gangi þið ekki saman? Það breytir allt. Engir ungir drengir vilja sitja ein með fullorðnum sem eru óhugaðir. En gangi þið þrír eða fjórir? Nú er það jötunarstærð. Nú er það herferð.
Skaparðu sennilega ekki stóra stemningu án þess að hafa traust. Og traust byggist ekki á einum leik. Það byggist á því að vera þar, aftur og aftur, jafnvel þegar liðið er að tapa.
Sú síðasta ráðhöfunin sem þú þarft
Farðu á hmisfotbolti.com og finndu næsta leik. Töktu einhvern með þér. Ekki flókin skipulagning. Bara lofaðu að vera þar klukkan þrjú.